ماجرای عکس قذافی و برخورد امام خامنه ای

پایگاه خبری "المستقبل العربی" نوشت: شبکه دوم تلویزیون رژیم صهیونیستی با "راشل سعادة" خاله یهودی قذافی که شباهت زیادی به او نیز دارد، مصاحبه کرد.

به گزارش وبلاگ درجستجوی حقیقت، متن این گفت وگو به این شرح است:
گوینده: سلام و خوشامد می گوییم به "راشل سعاده" و "جویتا برون"، خاله و پسرخاله رهبر لیبی، معمر القذافی. شما از چه وقتی می دانید که پدر و مادر قذافی یهودی بوده اند؟
راشل: در اسرائیل پدر و پدربزرگم به ما گفتند که روابط محکمی با خانواده قذافی دارند و مادر قذافی، خواهر مادربزرگ من است.
گوینده: آیا مادر قذافی مسلمان بود؟
راشل: نه هرگز مسلمان نشد، بلکه با یک شیخ عرب مسلمان فرار کرد.
گوینده ( مجدداً می پرسد): یعنی مادر قذافی هرگز به دین اسلام درنیامد؟
راشل: نه؛ مادر قذافی بر دین یهودی خود باقی بود و همراه یک شیخ عرب مسلمان، از دست شوهر اول خود فرار کرد.

راشل سعاده، خاله صهیونیست قذافی که در سرزمین های اشغالی زندگی می کند

گوینده: یعنی حتی بعد از فرار با همسر دوم خود که مسلمان بود، باز هم مسلمان نشد؟
جویتا برون (پسرخاله قذافی): خواهر مادربزرگم از همسر اول خود دارای فرزندی بود و پدر قذافی یک یهودی بود که با یک زن یهودی (مادر قذافی) ازدواج کرده بود و در نتیجه آنها صاحب پسری یهودی (معمر) شدند.
گوینده: یعنی همسر اول مادر قذافی (پدر اصلی قذافی) با وی رفتار خوبی نداشته و لذا مادر قذافی همراه با پسرش (معمر) با آن شیخ مسلمان یعنی "محمد بومنیار القذافی" فرار کرده است... (بدین معنا که معمر القذافی به دست "محمد بومنیار" تربیت شده اما فرزند او نیست).جویتا برون: بله؛ همین طور است و لذا قذافی نه تنها یهودی تبار است بلکه طبق دیانت یهود، او یک یهودی است.
مادر قذافی، از یهودیان ساکن لیبی بوده و در نسب یهودی مادر وی تردیدی نیست ولی در خصوص پدر وی اختلافاتی وجود دارد و عده ای او را فرزند یک خلبان فرانسوی یهودی می دانند که "البار بریزوسی" نام دارد و در سال های 1915 میلادی تا 1943 میلادی به لیبی سفر کرده و در ارتش فرانسه خدمت می کرده است.
"جک تیلور" نویسنده کتاب "اوراق موساد"، قذافی را یک یهودی زاده می داند و به دلایلی استناد کرده است که برخی از آنها در ذیل آمده است:
گزارشی در سال 1970 میلادی در روزنامه ایتالیایی "اوجی" منتشر شده که در آن قید شده بود که قذافی از طرف مادر، یک یهودی است که در منطقه "سرت" لیبی می زیسته و دلایل مستند برای آن ذکر کرده بود.
همچنین در سال 1972 میلادی، نامه ای از سوی اسقف شهر میلان به زبان ایتالیایی به وزارت امور خارجه لیبی ارسال شده که توسط سفیر وقت، "خلیفه عبدالمجید المنتصر" به عربی ترجمه شده و در آن نامه از زبان این اسقف خطاب به قذافی آمده است: «تو را به آن خون یهودی و مسیحی که در رگ هایت جریان دارد تو را قسم می دهم و خطاب می کنم.»
مخالفان دولت لیبی معتقدند: قذافی روز هفتم آوریل هر سال را برای اجرای احکام اعدام محکومان سیاسی انتخاب می کند زیرا این روز منطبق با عید فطر تلمودی است.
قذافی همچنین علاقه زیادی به ملاقات با تاجر صلح یهودی "یعقوب نمرودی" دارد.
قذافی طرح تشکیل دولت واحد " اسراطین" را نیز برای حل مشکل فلسطین مطرح کرده و به اعتقاد قذافی هیچ دشمنی بین عرب و یهود وجود ندارد و یهودیان، پسر عموهای اعراب عدنانی هستند و از نسل ابراهیم علیه السلام می باشند و هنگامی که یهودیان قتل عام شدند این اعراب بودند که به آنها پناه دادند و میزبانی کردند و در کنار خود و در شهرهای شان آنها را جای دادند و لذا مانعی ندارد یک دولت واحد از یهودیان و اعراب فلسطینی تشکیل شود و نام آن را "اسراطین" بگذارند.

چند عملیات تروریستی عناصر نفاق در تهران که قرار بود در پوشش تجمع‌های غیرقانونی انجام شود، با هوشیاری نهادهای امنیتی و اقدام به‌موقع مأموران انتظامی خنثی شد.

به گزارش رجانیوز، گروهک منافقین قصد داشت در پوشش تجمع‌های غیرقانونی که فراخوان آن به‌طور گسترده از سوی رسانه‌های ضدانقلاب برای یکشنبه یکم اسفند داده شده بود، به‌عنوان بازوی عملیاتی این سناریو وارد فاز مسلحانه مقابله با نظام شود و پروژه کشته‌سازی‌ها را که در روز 25 بهمن با درایت خانواده‌های شهدا و مردم انقلابی عقیم ماند، بار دیگر کلید بزند.

در این زمینه، آنچنانکه رجانیوز ظهر روز گذشته (یکشنبه) به نقل از منابع امنیتی خبر داد تعدادی از تیم‌های ترور و خرابکاری منافقین وارد تهران شده بودند تا با همکاری تعدادی از خانواده‌های معدومین،‌ این ترورهای کور را انجام دهند که البته با افشای بخشی از این سناریو، ظاهراً جوخه‌های ترور برنامه تیر مستقیم را لغو کرده و فاز بمب‌گذاری را برای اجرا در نظر داشتند.

در عین حال،‌ روز یکشنبه در تهران با هوشیاری نهادهای امنیتی و انتظامی چند تیم خرابکار مسلح به ادوات تخریبی شناسایی و قبل از هر اقدامی بازداشت شدند.

سردار رادان جانشین فرمانده ناجا دو مورد مشخص از این بازداشت‌ها را اعلام کرد. وی گفت فردی مسلح به مواد تخریبی توسط ماموران نیروی انتظامی دستگیر شد. وی افزود: این فرد با به همراه داشتن مواد تخریبی قصد تخریب و ترور داشت که توسط نیروهای امنیتی دستگیر شد. رادان همچنین گفت: بسته حاوی مواد منفجره مجهز به چاشنی الکترونیکی و یک قبضه کلت کمری مجهز به صدا خفه کن در اطراف یکی از دانشگاه‌ها کشف شد.

دو تیم ترور مجهز به سلاح گرم نیز با هوشیاری ماموران امنیتی در میدان ونک دستگیر شدند. آرام بودن تهران و بی‌اعتنایی مطلق مردم به فراخوان ضدانقلاب از عوامل کمک‌کننده به نیروهای امنیتی برای ردیابی تیم‌های ترور و خنثی کردن عملیات‌های آن‌ها بوده است.

تیم‌های ترور و خرابکاری منافقین در روز 25 بهمن، پنج نفر از شهروندان را مورد هدف گلوله مستقیم قرار دادند که از میان آن‌ها، صانع ژاله و محمد مختاری به شهادت رسیدند.

گفته می‌شود حلقه وصل منافقین با جریان فتنه اردشیر امیرارجمند از نزدیکان موسوی است که در حال حاضر مدعی سخنگویی جریان فتنه به نمایندگی از موسوی است. جوان‌آنلاین به‌تازگی اطلاعاتی در مورد سوابق خانوادگی وی منتشر کرد که حاکی از ارتباطات عمیق او با منافقین است.

بر اساس این اطلاعات، مادر اردشیر، "افسر محرم زاده "هوادار منافقین بوده که هم اکنون در گذشته است. منصور امیر ارجمند برادر بزرگ اردشیر از منافقین فعال در بخش اطلاعات شهر استراسبورگ فرانسه است که قبل از انقلاب نیز توده ای و منزل وی در زمان فاز نظامی منافقین در اوایل پیروزی انقلاب جایگاه مخفی شدن تعدادی از سران منافقین بوده است.

اردشیر امیر ارجمند پس از جریان انتخابات سال 88 دستگیر و سپس با عفو و اغماض نظام جمهوری اسلامی آزاد شد. در این میان برادرش منصور، سعی داشته به کمک منافقین، فرزندان و همسر اردشیر را از ایران خارج کند اما منصور می گوید "می ترسم برای خانواده ام مشکلی توسط نظام ایجاد شود" و در نهایت به صورت غیر قانونی به ترکیه و از آنجا به استراسبورگ نزد برادرش می رود. همچنین خواهر بزرگ اردشیر امیر ارجمند، نازی کارمند حزب رستاخیر و لیلی امیر ارجمند از بستگان نزدیک وی منشی فرح پهلوی بوده است.

هاشمی رفتنی شد !

با وجود تلاش‌های رسانه‌های غربی مبنی بر ایجاد آشوب در کشور ظرف طمع فتنه‌گران در مشهد همانند فتنه‌های اخیر پر از خالی شد.

صفرعلی براتلو سرپرست معاونت امنیتی انتظامی استانداری تهران در گفت‌وگو با خبرنگار سیاسی خبرگزاری فارس، با اشاره به تکاپوی فتنه‌گران برای ایجاد آشوب و اغتشاش در سطح شهر تهران گفت: امروز با وجود همه تلاش‌های منافقان، ضدانقلاب، سلطنت‌طلب‌ها و رسانه‌های صهیونیستی هیچ درگیری‌ یا تجمعی در سطح شهر تهران رخ نداده است.

وی یکی از پروژه‌های جریان ضد انقلاب در روز جاری را "کشته‌سازی " عنوان کرد و افزود: امروز در سطح شهر تهران هیچ‌ درگیری‌ای اتفاق نیفتاده است اما رسانه‌های بیگانه برای جو سازی علیه نظام اسلامی و جبران ناکامی‌های امروز فتنه‌گران، خبر دروغینی با محتوای کشته شدن یک نفر در یکی از میادین اصلی تهران منتشر کرده‌اند.

سرپرست معاونت امنیتی-انتظامی استانداری تهران تصریح کرد: خبر کشته شدن یک شهروند در تهران از اساس کذب است چرا که اصلا درگیری‌‌ در پایتخت وجود نداشته است.

براتلو در پایان اظهار داشت: اینگونه اخبار تنها به منظور جوسازی در رسانه‌ها فتنه‌گر و ضد انقلاب منتشر می‌شود.

عکس/قاتل شهید ژاله در یک قدمی اعدام

20 ماه بیانیه‌نویسی، هتـاکـی و آتـش‌افروزی موسوی

لج بازی، توهم و افکار واقعی میرحسین زمانی فرصت بروز پیدا کرد که تحت تأثیر تبلیغات افراطیون همراهش علیه باشکوه ترین مصداق مردم سالاری در تاریخ ایران شورش کرد و فریاد آشوب سر داد.

ملل نیوز به نقل از شبکه ایران- میرحسین موسوی پس از 20 سال خانه نشینی و به دلیل آنچه که ادعا کرد « احساس خطر از وضعیت موجود» بوده، وارد عرصه سیاسی و کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری دهم شد.

او خود را « نخست وزیر محبوب امام» نامید و در میتینگ های انتخاباتی اش که انتقاد علما و اساتید اخلاق را برانگیخت، از اسلام و قانون اساسی و جمهوری اسلامی سخن گفت. موسوی برای جلب نظر متدینین حتی ولایت فقیه را از ارکان مهم نظام و قانون اساسی توصیف کرد.

لج بازی، توهم و افکار واقعی میرحسین زمانی فرصت بروز پیدا کرد که تحت تأثیر تبلیغات افراطیون همراهش علیه باشکوه ترین مصداق مردم سالاری در تاریخ ایران شورش کرد و فریاد آشوب سر داد.

موسوی که هیچ سندی برای اثبات ادعای تقلب و پیگیری آن از راه قانون نداشت، توصیه نزدیکانش که وابستگی آنان به بیگانگان روشن بود را بهترین شیوه برای رسیدن به قدرت تشخیص داد و هرگز حاضر به پذیرش خواسته ملت نشد.

او با صدور ده ها بیانیه افراطی هوادارانش را به ایستادگی مقابل قانون و رأی مردم با اغتشاش خیابانی فراخواند و کوشید با کمک محافل سیاسی و رسانه ای غربی و صهیونیستی، مسئولان جمهوری اسلامی را وادار به چشم پوشی بر حضور 40 میلیونی ملت ایران کند؛ آرزویی که هرگز محقق نشد.

حمایت و تبلیغات رسانه های صهیونیستی و غربی هم از موسوی و جریان فتنه بر کسی پوشیده نماند اما سران رژیم صهیونیستی و امریکا و دیگر دشمنان انقلاب اسلامی که جز بر پایه استراتژی های خود سخن نمی گویند، چندین بار اسم « میرحسین موسوی» را مورد اشاره و حمایت ویژه قرار داده اند.

میرحسین گرچه بطور رسمی از این حمایت ها سخنی نگفت اما با تکیه بر آنها تا جایی پیش رفت که عزیزترین مقدسات و زیربنایی ترین اصول و مبانی انقلاب و نظام اسلامی را زیر سؤال برد و مورد هتاکی قرار داد؛ اصولی که پیش از انتخابات بارها به آن ابراز وفاداری کرده بود.

او در همین راستا، ده ها بار هم ولایت فقیه، همان اصلی را که رکن مهم نظام خوانده بود، مورد هتاکی قرار داد تا نشان دهد که دستیابی به قدرت تنها علت بیان شعارهای انتخاباتی اش بوده است. بروز و ظهور چهره واقعی میرحسین بود که هواداران وی را به جمع محدودی اغتشاش گر کاهش داد و فریاد « مرگ بر موسوی» ملت را در خیابان ها بلند کرد.

هم سویی و وابستگی میرحسین موسوی با ضدانقلاب در این بیانیه ها بارها به چشم آمد که گویاترین آن، تکرار یکی از شعارهای علنی منافقین در ذیل یکی از بیانیه های رسمی اش بود.

جملات زیر تنها بخشی از زشت ترین سخنان موسوی در تعدادی از بیانیه های اوست که در طول 20 ماه گذشته صادر کرده است:

بیانیه شماره یک - 23 خرداد 88

نتیجه آنچه که از عملکرد متصدیان بی امانت دیده ایم و می بینیم جز تزلزل ارکان نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و حاکمیت دروغ و استبداد نیست.

اینجانب طبق وظیفه شرعی و ملی خویش به افشای رازهای پشت سر این روند پرمخاطره خواهم پرداخت و آثار نابود کننده آن را برسرنوشت کشور توضیح خواهم داد و ترس آن دارم که ادامه وضع موجود همه نیروهای مؤثر در نظام را به توجیه گرانی دروغگو در مقابل مردم تبدیل کند و دنیا و آخرت آنان را در معرض لطمه های جبران ناپذیر قرار دهد.

با تمامی شور ادامه می دهیم و با شورش دروغ که در کشور طغیان کرده و چهره آن را آلوده است مبارزه می کنیم، اما اجازه نخواهیم داد که حرکات ما شکل کور به خود بگیرد.

بیانیه شماره ۳ - چهارشنبه ۲۷ خرداد 88

تجمع عظیم و بی سابقه شما در روز 25 خرداد که در دفاع از حق و صیانت از رأی تان و دفاع از جمهوریت و اسلامیت نظام انجام گرفت، اصحاب دروغ را آنچنان به خشم آورد که تحمل نیاوردند و کوشیدند شیرینی این همایش پرشکوه را با برخورد سبعانه به کام دوستداران ایران تلخ کنند. اینجانب اقدامات وحشیانه و کشتار مردمی را محکوم میکنم.

بیانیه شماره ۵ - شنبه ۳۰ خرداد 88

این برادر شما به جوانان عزیز توصیه میکند این است که نگذارید دروغ گویان و متقلبان پرچم دفاع از نظام اسلامی را از شما بربایند و نااهلان و نامحرمان، میراث گرانقدر انقلاب اسلامی را که اندوخته از خون پدران راستگویتان است از شما مصادره کنند.

بیانیه شماره 9 -  10 تیر 88

مخالف شما قانون اساسی را زیر پا می گذارد، به خلاف نص این میثاق ملی شما را از حق برگزاری اجتماعات محروم می کند، بلکه حتی خود آن کسی که مسئول حفظ امنیت است شما را مورد ضرب و شتم قرار میدهد. متقلبان و دروغگویان تنها به نیت تحمیل منویاتشان در پشت نام قانون سنگر گرفته اند.

بیانیه شماره ۱۰ - یکشنبه ۱۱ مرداد 88

دنــدان شکنجه گــران و اعتراف گیران دیگر به استخوان مردم رسیده است تا جایی که اینک از میان کسانی قربانی می گیرند که خدمات بزرگ به کشور و نظام در کارنامه دارند و به تهدید دیگرانی سرگرمند که در نشو و نمای این نهضت و تأسیس نظام برخاسته از آن برجسته ترین نقش ها را برعهده داشته اند. آیا کسانی را که آرزوی شهادت در راه نورانی انقلاب اسلامی داشته اند به چیزی کمتر از آن تهدید می کنید؟ یا پس از به مسلخ بردن جمهوریت نظام، اسلامیت و آبروی آن را هم با این بی آبرویی ها هدف گرفته اید؟

بیانیه شماره ۱۴ - شنبه ۹ آبان 88

دولتمردان نه مشکلات جهان را حل کردند و نه بر حقوق تردیدناپذیر ملت خود تأکید نمودند، که با گشاده دستی از این حقوق عقب نشستند. آنها نشان دادند که حتی در تسلیم شدن و کرنش کردن افراط گرند. حتی اگر با تلاش دلسوزان از واگذاری دستاوردهای کشور در زمینه انرژی صلح آمیز هسته ای جلوگیری شود از عواقب افراط و تفریط های دولتمردان ایمن نشده ایم، زیرا رفتارهای آنان زمینه را برای اجماع بین المللی جهت اعمال تحریم ها و فشارهای بیشتر به ملت ما فراهم کرده است. چیزی که ما می توانیم از این ماجرا بیاموزیم آن است که خود دچار افراط نشویم. دیر یا زود – بلکه به امید خدا بسیار زود – مخالفان مردم صحنه راترک می کنند. آیا آن  روز باید کشوری تخریب شده برای ملت باقی بماند؟

بیانیه شماره ۱۵ - چهارشنبه ۴ آذر 88

اینک نوبت به وارثان باقری ها و باکری ها رسیده است. نسل جدیدی که بسیجی نامیده می شود امروز در بوته تاریک ترین شبهه ها و فتنه ها قرار دارد. آیا این نسل جدید نیز شبیه به کسانی هستند که جنگ جمل را در رکاب امیرمؤمنان(ع) مبارزه کردند؟ یا این قیاس ها واهی است و کسانی که اینگونه قیاس می کنند بسیج را ماشینی سرکوب گر می خواهند برای زدن و گرفتن و آزار و حتی قتل انسان هایی که تنها جرمشان دعوت به دادگری است؟ چه کسانی جواب این سؤال را می دانند؟ هویت آن سازمانی که اینک بسیج مستضعفان نامیده می شود به راستی چیست؟ دستگاهی بینیت که بفرموده چشمانش را می بندد و دست و پای خواهران و برادرانش را می شکند. قرار نبود بسیج جیره خوار دولت شود و به ازای دستگیر کردن مردم در اجتماعات پاداش سرانه بگیرد. افسوس بر بسیج اگر تا حد یک حزب سیاسی تنزل کند؛ این آن چیزی نیست که امام ما برای بسیجیان می خواست. قرار نبود بسیج به دستگاهی تبدیل شود که اختیار انتخاب و آزادی رأی را از مردم بستاند.

بیانیه شماره 17 – پس از اغتشاش و هتکحرمت عاشورای 88

برای مراسم عاشورای حسینی علی رغم درخواست های فراوان، نه جناب حجت الاسلام والمسلمین کروبی اطلاعیه دادند و نه حجت الاسلام والمسلمین خاتمی اطلاعیه صادر کردند و نه بنده و دوستانم. با این وصف یک بار دیگر مردمی خداجوی به صحنه آمدند و نشان دادند که شبکه های وسیع اجتماعی و مدنی که در طول انتخابات و بعد از آن به صورت خودجوش شکل گرفته است، منتظر اطلاعیه و بیانیه نمی مانند. در حالی که مردم نه روزنامه همراه و مشوقی در کنار خود داشتند و نه از صدا و سیما، به عنوان رسانه ای ملی و بی طرف و منصف و عاقل بهره می بردند. باز همه ملت ها و جهانیان شاهد بودند که در میان توفانی از تهدیدها و تبلیغات و تکفیرها و اهانتها، عزاداران حسینی در این روز مقدس حسین حسین گویان به صورت مسالمت آمیز و بدون شعارهای تند، روانه میدانها و مسیرهایی شدند که خود انتخاب کرده بودند.

بیانیه شماره 18 – 25 خرداد 89

از دروغ، تخلف و تقلب به کار گرفته شده در انتخابات، سؤال «رأی من کجاست؟» زاده شد و شما مردم، روشن و بی ابهام به شیوه ای مسالمت آمیز در راهپیمایی تاریخی و بی نظیر ۲۵ خرداد ۱۳۸۸  این سؤال را پرقدرت و بلند فریاد زدید و جز کسانی که جهل و خرافه و منفعت پرستی و دروغ چشم و گوش آنها را بسته بود، در سطح ملی و جهان همه آن را شنیدند و دیدند. ولی پاسخ چه بود؟

خون ها و رنج ها اما پرده های فریب و ریای تمامیت خواهان را دریدند و فساد نهادینه شده پشت پرده های قدیس نمایی را نمایان کردند و این رویدادهای تلخ و نحوه تعامل دولتیان با مردم به همه اقشار ملت ما از کارگران، معلمان، دانشجویان، روزنامه نگاران، استادان، روحانیون، کارآفرینان، بازاریان، زنان، مردان، جوانان و پیران و همه فعالین جنبش های اجتماعی و اقشار مستضعف و میانه نشان داد که ریشه مشکلات آنها در کجاست. اینکه کشور ما بیشترین اعدام ها را نسبت به جمعیتش در جهان دارد، ناشی از بزهکاری گناهکاران نیست، ناشی از رخت بر بستن عدالت و مدیریت و حکومت خوب در جامعه ماست. و اینکه حتی مصلحت های روزمره و عاجل حکومت باعث نشده است که تمامیت خواهان و دولتیان دست از دروغ و فساد و خرافه و زیر پا نهادن قانون اساسی و سایر قوانین بردارند، نشان از نفوذ عمیق امروز بیت المال در معرض یغمای یغماگران قدیس مآب است و هنوز ملت علی رغم ادعاها و دستورهای شدید از شناسایی و معرفی و محاکمه این مفسدان چیزی ندیده است. امروز بیش از همیشه تاریخ، مردم متجاوزان به حقوق اساسی ملت را می شناسند و به نقض مکرر حقوق بشر و کرامت انسانی در نظام امنیتی - قضایی کشور آگاهی دارند.

بیانیه موسوی و کروبی به مناسبت 22بهمن89

آیا دردناک نیست که بعد از گذشت بیش از30 سال از انقلاب، دوباره دغدغه مردم مواجهه با باز تولید همان مناسبات پادشاهی و این بار به نام دین باشد؟ در شرایطی هستیم که هر چیزی از حقوق مردم در قانون اساسی و آرمان های انقلاب بود زیرپا گذاشته شده، فصل سوم قانون اساسی، یعنی حقوق ملت، در پرانتز قرار گرفته و آنچه به نفع حاکمان بوده است به صورت اغراق آمیز و چند برابر به اجرا درآمده و تبعیت بی چون و چرا از قدرت، رنگ قدسی و آسمانی به خود گرفته و عدم سؤال از قدرت فضیلت شده وهر صدای منتقد و متعارض با شبیه سازی های مضحک، به خارجی بودن و همدستی با بیگانه و صهیونیسم و نفاق متهم گردیده است، تا آنجا که امروز شرایط سیاسی کشور ازخطر بازتولید مناسبات شاهنشاهی، جز موروثی بودن حکومت چیزی کم ندارد. دریغا که آنچه بر سر نتایج انتخابات آمد و آنچه در پی شبه کودتای اقتدارگرایان رخ داد، حق اساسی تعیین سرنوشت ملت به دست خویش را خدشه دار کرد. امروز حاکمیت در ورای ایجاد این نگرانی که اگر او نباشد دین از بین می رود سنگر گرفته است و مرتباً با این اعلام خطر سعی می کند اقشار مذهبی را در پشت سر خود بسیج و منسجم کند، حال آن که در واقعیت، آن چیزی که بیشترین لطمه را به فضای دینی جامعه زده است رفتارهای ستمکارانه و ضددینی خود حاکمیت است.

قانون‌گرایی بعضی‌ها!؟

اما در انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری آقای میرحسین موسوی که با شعار قانون‌گرایی به صحنه آمد و قبل از آن اصل نظام انتخاباتی را در ایران پذیرفته بود و تمام مراحل قانونی انتخابات را پشت سر گذاشت و از تمام فرصت‌های قانونی که برای او ایجاد شده بود استفاده کرد، در آخر که نتوانست اعتماد و رأی مردم را جلب نماید و در انتخابات شکست خورد...

ملل نیوز به نقل از بولتن نیوز: هر نظام و تشکیلات سیاسی دارای قوانین و موازینی است که برای تمام افراد فعال در آن حزب رعایت و عمل به آن قوانین و چهارچوب‌ها از بدیهیات می‌باشد. در واقع وقتی فردی عضو یک حزب می‌گردد ابتدا اساسنامه آن را پذیرفته و بر آن مبنا برگه عضویت را پُر نموده و در آخر پای اساسنامه را امضاء می‌کند و در واقع خود را محصور در این ضوابط و قوانین می‌نماید و مادامی که در آن جا فعالیت داشته و حضور دارد بطور طبیعی بر آن مبنا رفتار سیاسی خود را شکل می‌دهد و اگر روزی از ادامه فعالیت به هر دلیل منصرف گردید برگه‌ی انصراف را پُر نموده و در حقیقت استعفای خود را از عضویت در حزب اعلام و پس از آن به عنوان فردی حقیقی و خارج از محدودیت‌های آن تشکیلات (در واقع ضوابط) به حیات خود ادامه می‌دهد.

جمهوری اسلامی مثل تمام نظام‌های موجود در جهان دارای چهارچوب و ضوابطی است و در نظام سیاسی و انتخاباتی جمهوری اسلامی ضوابط و قوانینی وجود دارد که برای تمام افرادی که در حاکمیت نظام و تابعیت جمهوری اسلامی هستند لازم‌الاجرا است. البته افرادی هستند که با نظام انتخاباتی مخالف و آن را اعلام نیز کرده‌اند و نظام نیز از نقطه‌نظرات آنان اطلاع دارد ولی صرف این مسئله برای تولید اشکال نمی‌کند چرا که آزادی بیان در ایران وجود دارد و افراد آزادند که نظرات و ایده‌های خود را بیان نمایند اما اگر کسی می‌خواهد در انتخابات جمهوری اسلامی شرکت نماید و فعال و عضو باشد باید ضوابط و قوانین مربوطه را قبول داشته باشد و اگر قبول نداشته باشد صلاحیت شرکت در آن را نیز ندارد. یکی از این قوانین تأیید صلاحیت کاندیداها توسط شورای نگهبان است. که ابتدا باید سلامت او تأیید سپس در رقابت‌ها و فعالیت‌های انتخاباتی حضور پیدا کند. و در چهارچوب قوانین اعلام شده عمل نماید پس از پایان انتخابات مجداً شورای نگهبان نیز سلامت نظام انتخاباتی که افراد انتخاب شده‌اند مورد بررسی قرار گیرد و بعد از آن فرد به عنوان نماینده مجلس شورا یا خبرگان و... پذیرفته می‌شود و اگر در این بین فرد یا افرادی در اجرای این مسیر قانونی دارای شکایت باشند قانون دست آنان را برای شکایت رسمی از دیگر رقبا یا نحوه برگزاری انتخابات به شورای نگهبان باز گذاشته تا بتوانند احقاق حق نموده و شورای نگهبان با بررسی‌های لازم نظر خود را در باره به حق یا نا به حق بودن آن شکایت اعلام و مجدداً همان مسیر قانونی عملی گردد.

این روند در طول بیش از سی انتخابات در نظام جمهوری اسلامی ساری و جاری بوده است. اما در انتخابات دوره دهم ریاست جمهوری آقای میرحسین موسوی که با شعار قانون‌گرایی به صحنه آمد و قبل از آن اصل نظام انتخاباتی را در ایران پذیرفته بود و تمام مراحل قانونی انتخابات را پشت سر گذاشت و از تمام فرصت‌های قانونی که برای او ایجاد شده بود استفاده کرد، در آخر که نتوانست اعتماد و رأی مردم را جلب نماید و در انتخابات شکست خورد و قبل از اعلام رسمی آرا، خود را فرد پیرو معرفی کرد در حالی‌که مجری انتخابات وزارت کشور بود و هنوز اعلام آراء نشده بود و پس از آقای موسوی انتخابات را ناسالم و به آن اعتراض کرد و به جای اینکه این اعتراض را به مبادی قانونی اعلام نماید اعتراضات را به سطح خیابان‌ها کشاند و اموال مردم را به آتش کشید و سلب امنیت از آنان و نظام نمود. با اینحال شورای نگهبان به شکایت‌ها رسیدگی کرد و در آخر صحت روند برگزاری انتخابات تأیید گردید. اما کاندیداهای جاه‌طلب و لجوج از پذیرش رسمی قانون سرباز زدند و دشمنان قسم خورده امام و جمهوری اسلامی را در ضربه زدن به نظام یاری کردند. لذا اینان اگر قانون را به نفع خود نمی‌خواستند و قانون‌گرا بودند در تمام این مسیر بایستی ملزم به اجرای قانون بوده و پس از اعلام رسمی از نظر شورای نگهبان راجع به صحت انتخابات، به این داوری کردن می‌نهادند.

نمونه‌ی دیگر همین موضوع نامه‌نگاری کذایی برای دریافت مجوز راهپیمایی روز 25 بهمن بود. که همگان دیدید حضراتی که خود را علی‌الظاهر پایبند به قانون نشان می‌دادند و می‌خواستند بگویند که مثلا قانون‌گرا هستند چگونه دو سه روز بعد اعلام کردند که چه مجوز داشته باشیم و چه نداشته باشیم راهپیمایی را انجام خواهیم داد. و حتی به صراحت بیان کردند که ما تا به حال هم مجوزی نداشته‌ایم و از این به بعد هم نخواهیم داشت.

درخواست ۱۶۴تشکل برای اخراج موسوی

هاشمی فرصت چندانی ندارد

  محمدرضا باهنر جمعه شب در جمع جامعه اسلامی مهندسین استان فارس با بیان اینکه نمی‌توان با دوپهلو حرف زدن کار کرد، اظهار داشت: هاشمی رفسنجانی باید موضع خود را در مقابل فتنه‌گران روشن و صریح اعلام کند، در غیر این ‌صورت معلوم نیست که مردم ادامه حیات سیاسی وی را تحمل کنند.
رفسنجانی وقت بسیاری برای اینکه موضع شفاف و صریح در مقابل فتنه‌گران بگیرد، ندارد.
عضو فراکسیون اصولگرایان مجلس با اشاره به اینکه موسوی 20 سال خود را ظاهراً از امور انقلاب و نظام کنار کشیده بود، خاطرنشان کرد: انحراف موسوی و کروبی نیاز به گذشت زمان طولانی ندارد و انحراف آنها بعد از انتخابات سال گذشته آغاز شد.
باهنر همچنین با اشاره به وقایع 25 بهمن امسال گفت: در حالی که همگی می‌دانند تحولات منطقه ریشه در انقلاب اسلامی ایران دارد، آقایان با راه انداختن جریان 25 بهمن به‌ عنوان روز حمایت از مصر، به نوعی حمایت خود را از آمریکا اعلام کردند تا بگویند که خاستگاه این تحولات ایران نیست.
وی در بخش دیگری از سخنان خود و در پاسخ به سؤال یکی از حضار در مورد مشایی رئیس دفتر رئیس جمهور تصریح کرد: در این زمینه، اختلاف نظر جدی بین ما و رئیس جمهور وجود دارد.
دبیرکل جامعه اسلامی مهندسین کشور عنوان کرد: به نظر ما سوابق و اطلاعات آقای مشایی در حدی نیست که معاون اول و یا رئیس جمهور شود.